PPP ve DHCP karşılaştırması

PPP ve DHCP kullanımı genel farkları :
1 – PPP tanım gereği point to point, noktadan noktaya bir teknolojidir. DHCP ise bir paylaşımlı ortamda söz konusudur (gerçi her bir kullanıcıyı ayrı vlanlara alarakda bu paylaşımı kullanıcı bazına düşürmek mümkündür). Dolayısı ile multicast gibi konularda ppp oldukça sınırlı desteği vardır. Paketlerin her bir kullanıcı için ppp noktasında tekrarlanması gerekir. Fakat DHCP ile en son noktadaki access cihazı üzerinde multicast çalıştırılabilir.
2 – PPP ile kullanıcı doğrulamasını direk içerisinde barındırır ve daha kolaydır. DHCP ise bazı zorluklar getirmektedir. Basit bir kullanıcı tarafından girilebilen doğrulama parameterelerine sahip değildir (servis sağlayıcı bazında).
3 – BNG tarafından sesison tanımlaması PPP ile daha basitdir. Her bir PPP bir session’a eşleştirilebilir. Ayrıca session kontrol etmek (up/down) PPP ile daha kolaydır. Fakat DHCP ile bir session’ı belirlemek zordur. Session varlığını kontrol etmekde bir o kadar zorluk çıkartır.
Son kullanıcı erişim teknolojisi olarak DHCP (IP Session) kullanmak CPE açısından avantajı kullanıcı adı ve şifre girme zorunluluğunun olmaması. Kullanıcı doğrulaması için port bilgisi, cpe MAC adresi veya otomatik subscriber logon yani kullanıcıyı bir portal aracılığı ile servisini başlatmaya zorlamak gibi methodlar veya özellikler kullanılabilir. Bu özellikler tek tek veya toplu olarak kullanıcıyı ifade eder.
Kullanıcı doğrulaması için port bilgisinin kullanılması (DHCP option 82) kendi içinde bazı zorluklarıda beraberinde getiriyor. Kullanıcının bağlı olduğu switch vendor tipine göre bu alanın formatı değişebiliyor. Buda söz konusu erişim noktasının yönetim bilgilerine eklenirken port bilgileri ile birlikte manual olarak eklenmesini gerektirir. Kullanıcı hizmet almaya başladığında listenen portlardan biri ile eşleştirilir. Kullanıcı mac adresi port ile eşleştirilerek başka bir noktada bu hizmeti kullanması engellenir.  Bu yöntem kullanıcı modem’inin MAC adresi kullanılmasından dolayı, CPE dağıtımındaki aksaklıklardan direk olarak etkilenir. Kullanıcı doğrulamasının geçilmesi durumunda’da itirazlara karşı savunmasız bırakır.
Diğer bir yöntem ise kullanıcıyı bir portal’a yönlendirerek kullanıcı adı ve şifre girmesi istenebilir. Bu bilgilerin doğrulanması sırasında kullanıcının bağlı olduğu port bilgisinede erişerek tanımlı olduğu port’dan bu hizmeti kullanması sağlanır. Kullanıcı session’ı her yeniden başladığında bu iişemi tekrarlaması beklenir. Bu method’da kullanıcı ip adresi ataması, kullanıcı doğrulamasından önce yapıldığı için statik ip adresi atamak mümkün değildir. Eğer statik ip kullanımı gerekli ise, CPE’ye el ile girerek veya DHCP sunucusunda kullanıcı mac adresi kullanılarak statik olarak eşleşme yapılabilir.
Portal üzerinden kullanıcı doğrulaması yönteminde belirtildiği gibi IP Session kullanımındaki en büyük sorun kullanıcı ip adresi atamasıdır. Kullanıcının ip adresi kullanıcı session’ı tanımlanmadan önce verilmektedir. IP adresi atama methodu olarak DHCP kullanılması durumunda DHCP sunucusu üzerinde, kullanıcı mac adresi veya option 82 ve 60 alanları kullanılarak bir pool’dan veya statik olarak bir ip adresi ataması yapılabilir. Buda kullanıcı veri tabanı ile entegre bir DHCP sunucusu kullanımını gerektirir.
IP Session yönteminin en büyük sorunu ise session maintance’dır. Kısacak session up/down, disconnect ve monitoring kısmıdır. PPP’de olduğu gibi session disconnect etmek, renegogiate etmek v.b session işlemleri zordur.
Kurumsal özelliklerin MPLS VPN, halen ürünsel olarak tanımı belli olmasada QoS gib özelliklerin tanımı PPP oranla daha zor olmakla beraber kısıtlamalarda bulunmaktadır.